article
1.6668504
Vandaag maar eens m'n wintertrui uit de kast gehaald. Het weer vraagt erom. Ik heb geen officiële plichtplegingen waarvoor ik mijn colbertje aan moet schieten. Althans, niet gepland. Een trui, zo een waarin je kunt wonen, een doodgewone, niet meer de jongste, hier en daar een rafel, maar lekker warm.
Trui
Vandaag maar eens m'n wintertrui uit de kast gehaald. Het weer vraagt erom. Ik heb geen officiële plichtplegingen waarvoor ik mijn colbertje aan moet schieten. Althans, niet gepland. Een trui, zo een waarin je kunt wonen, een doodgewone, niet meer de jongste, hier en daar een rafel, maar lekker warm.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-jan-van-damme/trui-1.6668504
2016-11-23T06:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.5598367.1473765733!image/image-5598367.jpg
Zeeuws nieuws,dnr
Columns Jan van Damme

Trui

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Vandaag maar eens m'n wintertrui uit de kast gehaald. Het weer vraagt erom. Ik heb geen officiële plichtplegingen waarvoor ik mijn colbertje aan moet schieten. Althans, niet gepland. Een trui, zo een waarin je kunt wonen, een doodgewone, niet meer de jongste, hier en daar een rafel, maar lekker warm.

    De afgelopen dagen meende ik te beluisteren dat je met zo'n kledingstuk een statement aflegt. Links, rechts, hoog, laag, elitair, populistisch. Voordat je het weet loop je met een sticker op je voorhoofd. Eerlijk gezegd: dat zal me een worst wezen.

    Het herfst, bijna alle blaadjes zijn van de bomen geblazen, de echte fanaten hebben hun schaatsen al uit het vet gehaald en hier op de redactie treffen we voorbereidingen voor een zingende kerstbijlage. Hoogste tijd voor mijn coltrui, een groenbruine. 

    De trui waarover het hier gaat komt uit de fabriek. Of ergens van een bijklussende thuiswerkster. Mijn schoonzusje heeft eind jaren zestig ook nog in opdracht voor- en achterpanden gebreid. Ze kreeg daarvoor een echte machine in huis, een langgerekte balk met allemaal naalden, waarover je een soort strijkijzer heen en weer moest trekken nadat je het aantal steken had ingesteld. Het had meer iets van weven. Ik vond het een fascinerend apparaat. Lang heeft die breiklus volgens mij niet geduurd. De kledingindustrie hing ook toen al van uitbuiting aan elkaar.

    Een gebreide trui, das of muts heeft voor mij altijd iets ultiems onschuldigs. De hype is alweer voorbij, geloof ik, maar je kunt er zelfs lantaarnpalen en verkeersborden mee opfleuren. Ik herinner me nog van heel vroeger de borstrokken, een soort gebreide hemden met mouwtjes die je aan mocht bij min tien of erger. Ze kriebelden zo erg dat je liever een krant onder je kleren stopte, als de wind ijzig uit het oosten gierde.

    Zit daar geen toekomst in? Een gebreide muts om het hoofd op temperatuur te houden en een krant als bodywarmer. Of andersom. Zo komen we zelfs de ergste ijstijd door.