article
1.6573820
Afgelopen zaterdag stonden we rond zijn kist. We klonken, op hem, met water en witte wijn. Zijn keuze. Roerend. Zo kun je ook aan je laatste reis beginnen.
Pijnbomen
Afgelopen zaterdag stonden we rond zijn kist. We klonken, op hem, met water en witte wijn. Zijn keuze. Roerend. Zo kun je ook aan je laatste reis beginnen.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-jan-van-damme/pijnbomen-1.6573820
2016-10-26T05:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.5598367.1473765733!image/image-5598367.jpg
Middelburg,Herdenking,Column,hermes
Columns Jan van Damme

Pijnbomen

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Afgelopen zaterdag stonden we rond zijn kist. We klonken, op hem, met water en witte wijn. Zijn keuze. Roerend. Zo kun je ook aan je laatste reis beginnen.

    De afscheidsbijeenkomst vond plaats in een kunstbosje bij ’s-Heer Arendskerke. Tijdens de toespraken zag ik vergeelde blaadjes vallen. Een flinke vleug herfst, midden in de Bevelandse polders. Terug naar huis op de A58 slokten oneindige verten me bijna op. Dat voelde vertrouwd. De lage zon gaf zelfs de zee van klei kleur.

    Zeeuws najaar.
    Ik ben de precieze aantallen kwijt. Gisteren las ik over een ambitieus bebossingsplan dat ook voor Zeeland een cijfer met minstens drie nullen in petto heeft. Op een wat globaal kaartje was Zeeuws-Vlaanderen ten westen van de Braakman gearceerd.

    Zal je net zien, was m’n eerste gedachte. Ja, als er landelijk geld en jolijt te verdelen valt, is de strook onder de Schelde al te vaak een witte vlek. Maar als er pijnbomen geplant moeten worden, dan weten ze ons wel te vinden.

    Bos in West-Zeeuws-Vlaanderen. Nu is dat het hertenkamp bij Groede, waar ooit mijn Winnetou en Ivanhoe vriendschap sloten. Het is ook het Bos van Erasmus aan de weg van Sintepier naar Sluis. Na tientallen jaren verraadt de mensenhand zich daar nog steeds in het plantpatroon. Bos is ook het park van de Elderschans bij Aardenburg. Je bent eruit voor je er echt in bent, maar de herfst is er schitterend.

    Voor de rest heersen na de tunnel aarde en lucht als je westwaarts koerst. Welkom in het domein van boeren en buitenlui, die niet klagen over een klodder slik op de weg. Ze hebben er wel andere zorgen. Eerst moest er veel plasdras en een verdwaalde schans worden aangelegd. Toen kwam Waterdunen. En nu...

    Rij richting Potjes. Een Zeeuwse voor, beste bosbouwers, reikt tot de einder.