article
1.6420827
Afgelopen week mocht ik tot het legioen van de zestigers toetreden. Een feest, wel ja. En ik weet inmiddels uit eigen ervaring dat oud minder oud wordt naarmate je zelf in jaren stijgt.
Panen broek
Afgelopen week mocht ik tot het legioen van de zestigers toetreden. Een feest, wel ja. En ik weet inmiddels uit eigen ervaring dat oud minder oud wordt naarmate je zelf in jaren stijgt.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-jan-van-damme/panen-broek-1.6420827
2016-09-21T05:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.5598367.1473765733!image/image-5598367.jpg
Middelburg,Spoorwegverkeer,Trein,NS,Column,hermes
Columns Jan van Damme
Home / Extra / Columns / Columns Jan van Damme / Panen broek

Panen broek

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Afgelopen week mocht ik tot het legioen van de zestigers toetreden. Een feest, wel ja. En ik weet inmiddels uit eigen ervaring dat oud minder oud wordt naarmate je zelf in jaren stijgt.
    Omdat ze met al die raketten gaatjes in de lucht schieten

    Oud worden verandert. Toen ik zelf net mijn rijbewijs had gehaald droegen bejaarde mannetjes nog panen pakken en een pet, ze kraakten hun wijsheden heerlijk plat en op de meest ongelegen momenten de wereld in.

    Zoals oude Kees uit het Slijkstraatje. Het was in het jaar dat de herfst zo nat was dat het leger moest uitrukken om de aardappels uit de grond te krijgen. Oude Kees stond erbij, een pruim tabak in zijn rechter wang. Hij priemde met een wijsvinger naar boven: ‘dat komt omdat ze met al die raketten steeds maar gaatjes in de lucht schieten’. Mogelijk zei hij wel ‘al die Apollo’s’, want hij was bij de tijd.

    Ik heb geen panen broek. En pruim niet. Als er al jongeren zijn die dit op een ouderwetse boom gedrukte stukje lezen, dan zie ik een hoop vraagtekens in de tekstballonnetjes boven hun hoofden verschijnen. Ga maar lekker googelen, zou ik zeggen. Wat ik hier eigenlijk wil vertellen is dat ouder worden steeds aan verandering onderhevig is. Vanuit mijn gezichtspunt dan toch. Zestig vind ik - anders dan zo’n dertig, veertig jaar geleden - absoluut niet oud meer.

    En nu. Nu draai ik mee in het hedendaagse circus van Facebookfelicitaties en smileys. Schattig, hartverwarmend, overdonderend ook. Maar - ik schreef het al eerder - doe mij maar een kaart met een postzegel erop. Of een fijngeknepen hand en een veeg lipstick op m’n wang. Omdat... Gewoon, omdat dat iets van dichtbij betekent.

    Op m’n werk heb ik bonbons getrakteerd. ‘Ook hij vond zestig oud, vroeger’, stond erbij.

    Misschien wordt het tijd om mijn leeftijd wat meer uit te dragen. Met een panen broek en een fiere ruitjespet.