article
1.6624219
Ook last van verkiezingskoorts? Ik probeer de Trumps en Clintons een beetje op afstand te houden. Zoals ik het land via alle media in de huiskamer krijg, is het niet helemaal mijn 'piece of cake'. 'Triggerhappy', een raar idee van vrijheid, en vooral ook heel erg luidruchtig overtuigd van hun eigen waarden en gelijk.
Koorts
Ook last van verkiezingskoorts? Ik probeer de Trumps en Clintons een beetje op afstand te houden. Zoals ik het land via alle media in de huiskamer krijg, is het niet helemaal mijn 'piece of cake'. 'Triggerhappy', een raar idee van vrijheid, en vooral ook heel erg luidruchtig overtuigd van hun eigen waarden en gelijk.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-jan-van-damme/koorts-1.6624219
2016-11-09T06:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.5598367.1473765733!image/image-5598367.jpg
Middelburg,Boek,Column,hermes
Columns Jan van Damme

Koorts

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Ook last van verkiezingskoorts? Ik probeer de Trumps en Clintons een beetje op afstand te houden. Zoals ik het land via alle media in de huiskamer krijg, is het niet helemaal mijn 'piece of cake'. 'Triggerhappy', een raar idee van vrijheid, en vooral ook heel erg luidruchtig overtuigd van hun eigen waarden en gelijk.

    Toen ik gisterochtend de herfstvorst instapte was Middelburg stil. Geen wind, dan liggen we buiten het geruis van stad en omliggende wegen. Er moest gekrabd worden, voor het eerst dit najaar. Ik condoleerde de boer even verderop. Zijn vader was overleden, diep in de tachtig, maar daarom niet minder droevig. We spraken over haperende gezondheid en falende zorg.

    In de auto op weg naar mijn werk in Vlissingen schetterde de radio tussen het geraas van de ruitenblazer door. Trump hier, Clinton daar. Het zal toch niet dat die losgeslagen miljardair wint? U weet inmiddels hoe de vlag erbij hangt.

    Straks mogen we zelf weer. Onze eigenste premier was al zomergast bij de VPRO en schiet nu bijna dagelijks voorbij in een popi-jopi reclameblokje. ‘Ik, nee wij...’ Het is me even ontschoten wat hij met mij samen wil doen.
    Met verkiezingen moet ik altijd terugdenken aan het verhaal van mijn vader. Hij zat voor de KVP in de gemeenteraad van Groede.

    KVP, in de tijd van de verzuiling was dat de Katholieke Volkspartij. Op de markt van ons dorp stond een groot bord, waarop de politieke partijen hun affiches konden plakken. Liberalen, roden en christelijken namen alle ruimte in beslag. Mijn vader twijfelde. Als gerespecteerd burger kon hij zich toch niet op klaarlichte dag met een trapje, een emmer behangselplak en een affiche op straat vertonen? Tegen middernacht heeft hij de stoute schoenen aangetrokken, als een dief in de nacht.

    Hij werd herkozen.