article
1.6202686
Afgelopen week waren vier Amerikaanse nichtjes van mijn vrouw op bezoek in Nederland. Ik noem ze dan wel nichtjes, maar Sarie, Ann, Ingrid en Beth zijn vrouwen van middelbare leeftijd. Door hun vrolijke luidruchtigheid komen ze jong over en bovendien zijn ze een kop kleiner dan wij. Nichtjes dus.
De nichtjes
Afgelopen week waren vier Amerikaanse nichtjes van mijn vrouw op bezoek in Nederland. Ik noem ze dan wel nichtjes, maar Sarie, Ann, Ingrid en Beth zijn vrouwen van middelbare leeftijd. Door hun vrolijke luidruchtigheid komen ze jong over en bovendien zijn ze een kop kleiner dan wij. Nichtjes dus.
http://www.pzc.nl/extra/columns/columns-ernst-jan-rozendaal/de-nichtjes-1.6202686
2016-07-19T05:00:00+0000
http://www.pzc.nl/polopoly_fs/1.4165071.1471324138!image/image-4165071.jpg
Middelburg,Amerikaanse verkiezingen,hillary clinton,Donald Trump,barack obama,Column,Amerikanen,hermes
Columns Ernst Jan Rozendaal

De nichtjes

Foto's
1
Reacties
Reageer
    Afgelopen week waren vier Amerikaanse nichtjes van mijn vrouw op bezoek in Nederland. Ik noem ze dan wel nichtjes, maar Sarie, Ann, Ingrid en Beth zijn vrouwen van middelbare leeftijd. Door hun vrolijke luidruchtigheid komen ze jong over en bovendien zijn ze een kop kleiner dan wij. Nichtjes dus.
    Wat? Obama? Die slappeling?

    Als kinderen van een zendelingenechtpaar hebben ze veel van de wereld gezien. Toch verbaasden ze zich over hoe dingen in Europa zijn geregeld. Andersom moesten wij toegeven dat wij de Verenigde Staten helemaal niet zo goed kennen als we zelf denken.
    We kregen het over politiek. De nichtjes, die toch een superverstandige indruk maken, bleken een enorme afkeer te hebben van Hillary Clinton. „Ze liegt.” Tja, dat heb je wel eens met politici, reageerde ik. Wij hebben een minister-president die ons voor de verkiezingen allemaal 1000 euro beloofde. En Clinton liegt over haar e-mail, maar George W. Bush loog over de noodzaak van een inval in Irak, met duizenden doden als gevolg. Wat is erger?

    De nichtjes zetten grote ogen op toen ik ze vertelde dat president Obama in Europa zo’n beetje als een heilige wordt beschouwd. Wat? Obama? Die slappeling? Dom genoeg begon ik over Obamacare. De verplichte ziektekostenverzekering wordt Amerikabreed als een mislukking beschouwd, verzekerden ze me.

    Deze week, tijdens de Republikeinse Conventie in Cleveland, wordt Donald Trump officieel als presidentskandidaat aangewezen. „Gaan jullie dan op hem stemmen?”, wilde ik weten. Ze twijfelden nog. Waarom zou Clinton beter zijn? Of pardon: minder slecht? Mijn argument dat ik haar toch liever de rode knop van het Amerikaanse kernwapenarsenaal toevertrouw dan die xenofobe kip zonder kop, leek ze te overtuigen.

    Wint Hillary straks met vier stemmen verschil, blufte ik tot hun grote plezier, dan zijn het vast die van de nichtjes.