Volledig scherm
Jeroen van Dijen van de SP in Middelburg is alweer op pad met zijn kwast, plaksel en verkiezingsposters. M © Ruben Oreel

Emmer, lijm, lijmkwast: plakken!

VLISSINGEN Heeft-ie alles? De ‘plakmobiel’ van Jeroen van Dijen puilt uit. SP-jas, verkiezingsposters, emmer, lijm en lijmkwast. En – het is campagnetijd tenslotte – stickers, verkiezingsfolders, speakers voor de omroepinstallatie, uitgebreide programma’s, tomatenmagneetjes, lidmaatschapskaarten, folders over het nationaal zorgfonds en snoepjes met de belangrijkste programmapunten. Om uit te delen.

Vandaag moeten er negen verkiezingsborden beplakt worden. Van Dijen, fractievoorzitter in de gemeenteraad van Middelburg, stap op het bord in de Rentmeesterlaan af en begint te strijken.  Hêlen Witte houdt even de pas in. De 57-jarige Middelburgse heeft jaren SP gestemd. “Maar dit keer niet. Ik zweef tussen ergens tussen links en het midden.” Borden zijn goed, stelt Witte. “Want niet iedereen heeft toegang tot internet of geld voor een krant. En soms ga je inderdaad iets uitzoeken door zo’n poster. Heb ik wel gedaan.”

Een goede verkiezingsposter vat je kernboodschap samen, zegt Van Dijen, terwijl hij de poster geroutineerd opplakt. “SGP: een stem voor het leven. CDA: hoeksteen voor de samenleving. PvdA: iedereen telt mee. SP: Pak de macht. Want wij willen de macht teruggeven aan de mensen. Die van de VVD dit jaar is prachtig, omdat je er zo leuk op kunt variëren. Met van die slogans: ‘Een arm om iemand heen slaan: normaal of niet normaal?’ Dan denk ik gelijk: ‘Je bonnetje kwijtraken en toch een topfunctie bij de Raad van State: normaal of niet normaal? Hahahaha!”

Nee, er rijden geen bestuursleden van de ChristenUnie rond om te controleren of de posters (‘Geef geloof een stem’) er nog netjes bij hangen. “In de Middelburgse wijk Mortiere zijn er wel eens snorretjes op de posters getekend. Dan neem je je spulletjes mee en plakt er een schone overheen”, zegt Willemien Treurniet. De Middelburgse staat 20 op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamerverkiezingen. “Bij verkiezingen is de vraag: hoe bereik je de mensen? Ik vraag me af of borden met verkiezingsposters iets toevoegen”, filosofeert Treurniet. “Het lastige is, je kunt niet anders dan meedoen. Het is raar als jouw poster er niet bij zit.” 

Acht man sterk is de plakploeg van de Partij voor de Dieren. Dat is niet veel, voor de circa 150 verkiezingsborden in Zeeland. Trees Janssens (27 op de kandidatenlijst voor de Tweede Kamer) vindt ze eigenlijk niet meer van deze tijd. “Dat je die allemaal langs moet met behangplaksel!” De borden zijn wel een manier om je kiezers te bereiken, vindt Janssens. “Wij als kleine partij komen op tv niet aan de bank bij grote debatten; dit is een manier om zichtbaar te zijn en ons standpunt uit te dragen. Wij zijn er alleen niet meer alleen voor dierenwelzijn. Natuur en milieu, grondstoffen, klimaatverandering, zuinig zijn op onze planeet: dáár staan wij voor. Daarom is onze slogan: Plan B - hou vast aan je idealen. Het roer moet om.”

Morgen in de PZC: mee met de plakmobiel van de SP