Het sterkste punt van Zeeland: de kust.
Festivals: moet je te vaak Zeeland voor uit.
Shoppen: te weinig echte winkelstraten.
Vervolgopleidingen: méér, graag.
Openbaar vervoer: slecht geregeld.
Jongerencentra: daarvan zijn er te weinig.
Voetbal: ideale manier om je tijd te vullen.
De Theaterschool in Goes
1/8
Zeeland is niet saai, zeggen veel jongeren desgevraagd. Het is er gezellig,
je hebt er je vrienden, het strand, het buurthuis... Maar is dat genoeg?
Zie ook:
Andreas Dalarpekis (14) en Yünüs Tasyürek (13) uit Terneuzen ontmoeten
elkaar elke dag bij de Speelneus. Dat is een container op een speelplein in
hun buurt, waar ze speelgoed kunnen lenen en andere leeftijdsgenoten
ontmoeten. Op zondagen is de Speelneus dicht en het buurthuis ook. Dan gaan
Yünüs en Andreas in de buurt deuren langs om te kijken of er vrienden thuis
zijn. Meestal gaat de hele groep dan voetballen en op straat spelen, waarbij
ze angstvallig uit de buurt blijven van een groepje oudere hangjongeren,
verderop in de wijk. "Die zoeken ruzie", zegt Andreas.
Is
er voor jongeren in Zeeland genoeg te doen? Anne Marijs van Scoop (het
Zeeuwse instituut voor sociale en culturele ontwikkeling) vroeg dat aan
middelbare scholieren. Wat de Zeeuwse jongeren het meest missen, is een
ontmoetingsplaats of discotheek in de buurt. "Er zijn wel discotheken,
maar het gaat om de nabijheid. Voor jongeren van 14, 15 jaar zijn de
afstanden best groot. Het is ook een leeftijdsgroep die niet zo makkelijk
naar een 'gewone' discotheek gaat."
Voor jongeren tussen de 12
en 16 jaar wordt het lastig. "Ze zijn te groot voor de speeltuin maar
te jong om zelfstandig de dorpen uit te gaan." Maar, tekent ze aan,
gemeenten doen veel, vooral voor die leeftijdsgroep. De Jongerenraad Borsele
bijvoorbeeld heeft de Movie Tour opgezet: voor een tientje naar de film in
Vlissingen, elke tweede vrijdag van de maand, inclusief vervoer vanuit de
Borselse kernen. Bjorn Boonman (20) uit Ovezande is lid van die
Jongerenraad. Hij vindt dat er naar jongeren in Zeeland geluisterd wordt en
dat jongeren er de kans krijgen actief mee te werken aan het jeugdbeleid. "
Dat vind ik heel positief. Zeeland is een rustige provincie, een goede plek om
te wonen. In grote steden valt wel meer te beleven, maar hier heb je de
kust, in de zomer zijn er toch veel activiteiten en natuurlijk zijn er de
jongerenraden, die evenementen organiseren." Maar zonder die kust,
zonder de drukte van de toeristen en zonder die jongerenraden, is Zeeland
dan nog boeiend genoeg? Voor Boonman slaat de balans ook dan naar het
positieve door, vanwege de rust en de goede sociale contacten.
De
zeventienjarige Sven Iversen uit Goes is het wat dat betreft roerend met hem
eens: Zeeland is een fijne thuisbasis. "Het is natuurlijk wel moeilijk
vergelijken als je hier bent opgegroeid. Maar als ik er goed over nadenk,
ben ik toch ook wel vaak buiten de provincie. Morgen ga ik bijvoorbeeld naar
Amsterdam voor een expositie van de beroemde fotograaf Richard Avedon. Dat
soort dingen kun je in Zeeland zelf praktisch nooit doen. Gezelligheid,
vrienden, dat kun je hier allemaal wel vinden en als je in een bandje zit
zijn er genoeg wedstrijden waaraan je kunt deelnemen, maar voor grote
concerten moet je al snel anderhalf uur rijden, de provincie uit. Ik kan ook
niet zo gauw bedenken wat wij wél hebben dat ons een voorsprong geeft op
andere provincies. Mooie natuur, ja, maar in andere provincies heb je ook
gave plekken. Als je wat meer spanning zoekt en toe bent aan een
vervolgopleiding, laat je Zeeland als jongere toch al snel achter je."
Vier jaar geleden werd in Goes een theateropleiding opgezet. "Ik wilde
altijd al zangeres worden en kon daar terecht", vertelt de 16-jarige
Sinedu de Graaf uit Kats. "Mijn belangstelling is daar enorm verbreed
en ik weet nu steeds beter wat ik wil. Nu ben ik tevreden, maar als deze
school er niet geweest was, had ik er misschien anders over gedacht. Uitgaan
is heel moeilijk als je in een dorp als Kats woont. Je hebt altijd gedoe met
bussen, of je moet bij vrienden logeren, of ouders moeten rijden. Je steekt
soms meer tijd in het regelen dan in het uitgaan zelf." Rosalie Blok
(15) uit Lewedorp is het met haar eens. "Wil je ergens heen, dan ben je
afhankelijk van je ouders. En dan moet er ook nog eens wat te doen zijn.
Goes en Middelburg liggen op drie kwartier fietsen, als ik snel rij. Bussen
rijden op onmogelijke tijden, of niet."
"Het is niet
altijd even makkelijk met kinderen ergens heen te gaan, of ze zelf te laten
gaan", beaamt Anke Marijs van Scoop. "Het gebruik van de
cultuurkaart is hier iets lager dan elders." De cultuurkaart biedt
jongeren de mogelijkheid met korting deel te nemen aan culturele
activiteiten. Maar ja, dat openbaar vervoer.
Brittany van der Does
(20) studeert aan de Roosevelt Academy in Middelburg. Zij waardeert Zeeland
omdat je er niet in de massa opgaat. "Voor mij is saai: als een nummer
behandeld worden. Hier ben je als mens nog zichtbaar. Je krijgt op straat al
snel een glimlach terug, ook al ken je mensen niet. Ik heb in Rotterdam
gestudeerd. Daar is veel te doen, denkt men dan. Mensen geloven dat het heel
veel uitmaakt of je tien bioscopen hebt of één. Ik denk dat het niet zo is.
Het gaat meer om mensen en wat die ervan maken, dan om de voorzieningen."
