Volledig scherm
Pauline Kamermans (links) en Julia Wald van de WUR, het onderzoekscentrum van de WageningenUniversiteit. © Johan van der Heijden

Zeewierteelt op zee nog ver weg

Is grootschalige zeewierteelt op zee mogelijk? Ja, blijkt uit onderzoek. Maar: het duurt nog wel even voor het zover is.

Zeewier is het potentiële voedsel van de toekomst. Het kan een antwoord zijn op de klimaatproblemen én de exposief groeiende wereldbevolking. Het wordt steeds moeilijker op land zoveel gewassen te telen dat wereldwijd alle monden kunnen worden gevoed. Je kunt bijvoorbeeld de veestapel wel vergroten, maar dat kost ruimte en zorgt ervoor dat er (nog) meer broeikasgassen de lucht ingaan.

Spanningsvel
Omdat koeien, varkens, geiten, schapen en kippen net als mensen elke dag moeten eten, ontstaat ook nog eens een spanningsveld tussen de teelt van gewassen voor consumptie en voor veevoer. Dat legt een steeds groter beslag op schaarser wordende vruchtbare landbouwgrond, met het risico dat oerwoud - de longen van de wereld - wordt opgeofferd voor akkerbouw. Op de huidige voet door blijven boeren is dus een doodlopende weg.

Boeren op zee
We moeten gaan boeren op zee, is het nieuwe adagium. Het meeste brood zien wetenschappers in zeewieren als voedselbron en als duurzame koolstofbron voor de circulaire economie. Er is nog veel onderzoek naar offshore-kweek nodig, want boeren op zee staat nog in de kinderschoenen. Tot nu zijn de experimenten kleinschalig. In de Oosterschelde ligt bijvoorbeeld een (kleine) zeewierderij en bedrijfjes pionieren met zeewier als vleesvervanger. Zo bestaat er al een hamburger van zeewier: de Dutch Weed Burger. En dan hebben we het niet over Nederwiet.

Om een flinke stap te zetten, hebben vijf instituten het afgelopen jaar onderzoek gedaan naar natte akkers. Marin, TNO, Deltares, ECN en DLO bekeken de hele zeewierketen. Vragen: is een grootschalige zeewierboerderij in de Noordzee technisch haalbaar en financieel rendabel?