Het begon te regenen, precies op het moment dat Bart Peeters
vrijdagavond het hoofdpodium op het Abdijplein in Middelburg betrad.
'Het is niet wat het is, het is wat je ermee doet', heette het openingsnummer. Een ballade die toch exotisch, ritmisch en swingend werd gebracht. Een loom zomeravondnummer, net als 'Zo van die zomerdagen', dat door Peeters met enige schroom werd aangekondigd, omdat het net weer begon te regenen. De rustige opening gaf aan dat Peeters twijfelde wat hij op het Abdijplein precies moest gaan doen. In theaters in België verzorgt hij luisterconcerten, op festivals breken onze zuiderburen de tent als Peeters langskomt bijkans af. Voor aanvang zag hij de stoeltjes op het Abdijplein, de rustieke ambiance en hij begon te twijfelen. Het publiek kreeg daardoor twee kanten van Peeters te zien: de vriendelijke, bijna nette chansonnier, maar ook het vrolijke feestbeest. En eigenlijk is er nog een derde Bart Peeters. De lolbroek. Er zitten grapjes in zijn teksten en zijn aankondigingen lijken soms sketches uit een cabaretvoorstelling. Gisteravond bijvoorbeeld over superdeejays. "Zo'n Tiësto drukt gewoon op een knop, terwijl op festivals bands de ballen van hun lijf spelen." De boodschap was duidelijk. Peeters ging ook onbekommerd met het publiek in discussie over de verdieping van de Westerschelde. "Mevrouw, het verwondert me dat u er vanavond bent. Onze ministers hadden toch afgesproken dat jullie de Westerschelde gingen uitdiepen? Vanavond nog."
Het is eigenlijk een raadsel waarom Peeters in Nederland niet veel populairder is. In Middelburg bewees hij dat hij als performer in de Benelux zijn gelijke niet kent. Zo stond hij na anderhalf uur plotseling achter het publiek op de geluidstent te zingen. En altijd wervelde hij over het podium.
Wie zou twijfelen over het kleinkunstachtige karakter van zijn teksten of zijn uitstraling van ideale schoonzoon, moet ongetwijfeld door de Bart Peetersband over de streep zijn getrokken. Vijf rasmuzikanten met een voorliefde voor alles wat swingt, van de Balkan tot Jamaica. Ze kregen een ovationeel applaus, maar onbegrijpelijk dat het van nog geen vijfhonderd man was. Wie onder alle omstandigheden de zon doet schijnen, verdient er zeker tweeduizend.
Sorteer reacties
