Water, wind en zand
Onze dagen gaan voorbij
als de lucht in hoge winden
Weggespoeld door ' t levenstij
en dan niet meer te hervinden
Waar gaat alle leven heen
als het ziek en moegestreden zucht
van pijn in hart en been
levenslang heeft afgeleden?
Hoor, de branding brult en bruist
dreigt met hoge zware golven
Wind die om de oren suist
Land wordt steeds door zee bedolven
Dan, als het woeden is gedaan
vindt men rust in eeuwig rusten
Wij zijn dan voorbij gegaan
naar een droom aan verre kusten
Onze namen in het zand
zijn door ' t zilte nat verdreven
Maar - als Liefdes onderpand -
in de eeuwigheid geschreven
Sorteer reacties
