Herdenking stormvloed 1953
eindeloze rijen geesten van boer en gezin
trekken via een beeldscherm aan onze ogen voorbij
opnieuw storten duizenden huizen en boerderijen in
drijven koeien en paarden ondersteboven over hun wei
weer welt het oude verdriet in mij op
als ik denk aan die klauwende kinderhand
en zie ik die angst in de ogen van een koeienkop
wanneer heel de kudde door de zee wordt overmand
hoor ik klagend gehinnik van een paard in nood
voel ik water dat voortraast door straten
schreeuwt één nieuw leven temidden van dood
weet ik dat nog steeds mensen vechten tegen dijken vol gaten
Niet beschikbaar!

Sorteer reacties
















