Electrifying
Mijn leven nooit eens in een stroomversnelling,
nooit eens een callgirl op bestelling.
Mijn leven nooit 220 Volt, mijn fantasie,
die achter de feiten holt.
Met moeite het einde van de maand gehaald,
niet alle rekeningen betaald.
Als gevolg schrijf ik in 't schemerdonker
met als enig licht het stergeflonker.
Dan, alsnog mijn leven op de helling,
opteer ik voor die lang ontbeerde stroomversnelling!
Opgedroogde stroom
In deze regels wil ik schuilen
en op papier hartgrondig huilen.
Ik besef, de inkt die raakt doorlopen
en oude wonden liggen open.
Ik verzeil in een niet verwachte gedachtestroom.
Niet ik, maar mijn pen schrijft autonoom
over gedachten, al dan niet verdrongen
en echt geluk, nooit goed bezongen.
Gelouterd staakt dan plots het huilen.
Zal ik altijd in regels kunnen schuilen?
