Omcirkel de kaai
Ik ging naar Zeeland om alleen te zijn.
Ik was verdomd alleen. Wijd en omgeven
door zoveel leegte, succesvol het streven
mijn missie geslaagd. Dus kwam oude pijn
langs nieuwe diepten likken. Die waan
wilde ik breken in het zuigende wachten
tussen huizen verzonken waar zwarte nachten
kil, onbewogen als stille zwanen verder gaan.
Het was niet alleen een jaar dat verdwijnt
in een wak van de stad, in het donkere water
waar niemand mij naamloos drijvend leest.
Of ontstaan mijn verhalen in wat dan verschijnt?
Ik blijf hier nog even, want 't is zo leuk voor later
als je kunt zeggen dat je er bent geweest.
