Niet beschikbaar!
A58
de zwoele zomeravond rijdt flirtend met ons mee
van BoZ naar V
de late zon strooit goud over langgeaarde halmen
die tussen lome asfaltstromen
wiegen in de zilte wind
en in traag tegenlicht
verschijnen toendra's steppen, pampa's
de weg slingert zich verveeld
in lange luie bochten
door vlak en voedzaam land
en wij wij zingen zachtjes mee
met Fields of Gold, totdat bij V de weg en zon
zich oplossen in zee
het keren van het tij terwijl de zee
haar honger stilt met zand en wier
en stuivend schuim en de wind het noorden
uit het westen blaast
sta je eenzaam op het schrale duin
en luistert naar het kraken
van het keren van het tij
de aarde zucht de hemel huivert
en jij jij bent er bij
zeeland
een hoge wolkenlucht jaagt zichzelf vooruit
boven groen en grillig water
en slechts een vage lijn
van links naar rechts verraadt
het land dat van zichzelf beweert de zee te zijn
