To Ramona bewoog hem tot het schrijven van een vertaling en voorgoed raakte hij verliefd op zijn moerstaal. "Toen ben ik in het Nederlands gaan zingen."
Op het Abdijplein vertolkte het voormalige bandlid van de populaire skaband Doe Maar gisteravond andermaal zijn warme gevoelens voor de Amerikaanse protestzanger van weleer. Voor zijn laatste solo-album doorgrondde en vertaalde hij twaalf nummers van de meester. Dat hij zich daar niet makkelijk van heeft afgemaakt, bewees zijn publiek. Muisstil hoorden ze de muzikale vertalingen van het hartverscheurende Boots of Spanish Leather (Uit Spanje Spaanse Laarzen) en Sad-Eyed Lady of the Lowlands (Droeve dame van het Laagland) aan. Lieflijke liedjes met een eenvoudige tokkel op de akoestische gitaar die de woorden voor zich laat spreken. Gewoon heerlijk voor wie er aan toe was eens lekker achterover te leunen om de zoete golf - nog eens extra aangewakkerd door bijval van de steelguitar - over zich heen te laten komen. Want de selectie die Ernst Jansz heeft gemaakt uit het omvangrijke oeuvre van Dylan, is alles behalve opzwepend. En daar ging het optreden misschien wel een beetje mank aan. Het was ook wel een beetje veel van hetzelfde. Stuk voor stuk kleine novelles op muziek. Opvallend tijdloos. Want dát is de liefde, de pijn en het onrecht. Beloond met een lang, warm applaus.
Vanavond om 21.00 uur treedt Daan op het Abdijplein op. In het voorprogramma: Capital Sentimental (20.30 uur).
Meer achtergronden, recensies en programma op www.pzc.nl/nazomerfestival
Niet beschikbaar!


Sorteer reacties
















