André van der Veeke, met zijn nieuwe bundel Rotterdam vertrekt: ,,Ik streef naar kale poëzie met hier en daar krachtige, mooie beelden." foto Peter Nicolai
Na de verschijning van zijn positief ontvangen bundel Moerasbeest Verdriet (2006) leek het even wat stiller geworden rond de Terneuzense dichter André van der Veeke.
Toch is hij onverminderd blijven schrijven, uitmondend in diverse bundels die nu 'door omstandigheden' vrijwel gelijktijdig het licht zien. "Het is de oogst van ongeveer tweeënhalf jaar."Recent verscheen al De Zoeaaf, een bijzondere uitgave van een cyclus (over Van der Veekes overgrootvader) die ook was opgenomen in Moerasbeest Verdriet. Binnenkort wordt Blauw als ijs verwacht, met onder meer een serie gedichten waarin Zeeland een rol speelt. En nu ligt er Rotterdam vertrekt, een divers samengestelde bundel met onder meer landschapsgedichten en poëzie over familieverhoudingen, verloren liefdes en de dood.
Het werk van Van der Veeke kan als 'toegankelijk' worden omschreven. "Het afgelopen decennium stonden als wijzers juist naar de moeilijke poëzie. In die richting zit ik niet. Ik houd van verstaanbare poëzie, maar wel zonder dat het - zoals bij Driek van Wissen - eendimensionaal wordt. Ik wil het mysterie intact laten. Ik streef naar kale poëzie met hier en daar krachtige, mooie beelden."
Een grote inspiratiebron daarbij is voor Van der Veeke dichter Jan Eijkelboom (1926-2008) geweest. "Ik bewonderde hem zeer. Hij was ongelooflijk aimabel en wees mij de weg binnen de poëzie, door heel concreet aanwijzingen te geven. Zijn eerste regel luidde: wees concreet. Het is als dichter heel belangrijk om zo'n ijkpunt te hebben, aangezien je in deze branche toch doorgaans op jezelf bent aangewezen."
Eijkelboom, toen al ziek, zou in 2006 een inleiding verzorgen bij de presentatie van Moerasbeest Verdriet. Het verloop daarvan is, onder de titel 'De presentatie' (zie boven), in poëzievorm terug te vinden in Rotterdam vertrekt, als eerbetoon aan de 'dichtvader'.
De nieuwe bundel ontleent haar naam aan de vijftiendelige cyclus waarmee deze begint. Van der Veeke schetst hierin het naoorlogse Rotterdam-Zuid, waar hij opgroeide. Het is de periode van opbouw, van een geboortegolf, van woningnood "We woonden met vijf volwassenen en drie kinderen op een bovenetage die nu geschikt zou zijn voor één of twee personen."
Het is zeker geen nostalgisch bedoelde cyclus. "Ik probeer een soort parallel beeld te schetsen van de stad én de ontwikkeling van mezelf als kind", zegt Van der Veeke. De omstandigheden leidden tot een gevoel van vervreemding. "Die ontwikkeling loopt uit op een vertrek uit de stad, dat opnieuw pijn en een gevoel van ontworteld zijn veroorzaakt."
Rotterdam vertrekt is verschenen bij uitgeverij De Contrabas. Prijs: € 12,50. Volgende maand verschijnt bij uitgeverij Liverse Blauw als ijs.
