Bezoekers van het 18de Bluesfestival, met de opzwepende boogie blues van de Canadees David Gogo nog in hun oren, kruipen wat wezenloos uit hun tentjes. Dit keer luiden de klokken voor een speciale dienst waarin het festival nog een dessert serveert in de vorm van een gospelmis. De Amerikaanse Candye Kane galmt door de RK kerk en bij haar tweede lied over 'Joshua' en 'The battle of Jericho' klapt een stampvolle kerk al mee. Maar een concert wordt het, in tegenstelling tot de avond daarvoor in de grote festivaltent, niet.
Candye en gitarist Laura Chavez excelleerden de avond daarvoor voor een meer dan enthousiast publiek. Met vooral nummers van haar laatste cd 'Superhero' en haar stem die van rockabilly via de jazz gemakkelijk overschakelt naar gepassioneerde blues.
Voor de wat oudere luisteraars kwam met het nog erg jonge Ierse trio Gary en Gavin Dean en hun drummer Gary Keon de muziek van de Engelse sixtiesblues tot leven. Hun stijl is gebouwd op het werk van bands als Taste, de vroege Fleetwood Mac met Peter Green en The Yardbirds. The Deans vielen daardoor weliswaar wat uit de toon tussen de varianten van Chicago - en Deltablues en bluesrock, maar vormden muzikaal een verrassend hoogtepunt in de line-up van het festival.
Het Bluesfestival is ook het feest van The Juke Joints. Drummer en zanger Peter Kempe - met Kees Wielemaker tevens initiatiefnemer en programmeur van het festival - noemt het zijn 'homecoming party'. De band is net als het kleinschalige karakter, de vriendschappelijke sfeer en eensgezinde hulde aan de blues onlosmakelijk aan het festival verbonden. Voor wie er zich in onderdompelt heeft het iets van thuiskomen.
Niet beschikbaar!

















