Het voorjaarsconcert van Het Zeeuws Orkest vindt plaats in de periode dat eindelijk de zon zich weer laat voelen. Ook tijdens het optreden waren er regelmatig blijde en verwachtingsvolle momenten. Het programma bestond uit twee romantische werken en de Eroica van Beethoven.
In het totale sfeerbeeld van het eerste werk, Siegfried Idylle van Richard
Wagner, zitten talloze nuances en die kwamen, mede door het vrij langzame
tempo, niet allemaal over. Dat was ook te wijten aan de akoestiek van de
Sint Jacobskerk waarin de nuances vervloeiden, wellicht ook omdat de kerk
maar halfvol was. Het verlies van nuances ging ten koste van de
transparantie.
In Pianoconcert nr. 2 van Liszt speelde Daria van den Bercken overtuigend,
vooral in de passages waarin er minder pianistiek geweld werd geproduceerd.
De dialogen met cello, klarinet en hoorn kwamen goed over in het langzame
middendeel. De hoekdelen toonden een pianiste die zich ten volle overgaf aan
muzikaal vuurwerk. Persoonlijk hoor ik liever een muzikaal meer
uitgebalanceerd pianoconcert. Bij Liszt wordt de toehoorder overspoeld door
golven noten en virtuoze hoogstandjes.
Het begin van de derde symfonie van Ludwig van Beethoven bracht het orkest
krachtig. Het thema wordt regelmatig herhaald en ook zijn talloze motiefjes
te horen, vol dissonanten. Door de vele contrasten ontstaat er een spanning
die het orkest prima vasthield. Na het lange heroïsche Allegro klonk de
Marcia Funebre als een echte treurmars, waarin de benauwende sfeer goed uit
de verf kwam en waarin de mooi omfloerste paukpartij opviel. In het
rusteloze Scherzo was het trio, niet helemaal vlekkeloos gebracht door de
hoorns, een rustpunt. In de Finale waren mooie inkleuringen te horen door
verschillende blazers en vormden de strijkersgroepen een mooi homogeen
geheel.
Het concert wordt vanavond herhaald in de Zeeuwse Concertzaal in Middelburg.
Aanvang: 20.00 uur.
