VLISSINGEN - Misschien geen verheven plek,/ maar hier begon het, zo luidt de tekst op de tegel op Boulevard Evertsen in Vlissingen, voor het huis waar hij werd geboren en opgroeide.
Het is de laatste strofe van een gedicht uit Hans Verhagens bundel Echoput & Luchtkasteel uit 1995, het jaar waarin de tegel ook werd geplaatst. Deze markeert het feit dat de dichter, hoewel hij er maar een bescheiden deel van zijn leven doorbracht, onlosmakelijk met Vlissingen blijft verbonden.Zelf zei hij er destijds, aan de vooravond van de onthulling, dit over: ,,Dat is wel aardig, maar het is geen monument of gedenksteen. Zo zie ik het helemaal niet. En Vlissingen... ach. Het is de plek waar ik vandaan kom en was het Geldermalsen geweest dan was het Geldermalsen geweest. Ik bedoel maar, het is meer de tijd die gestold is dan de plaats waar je vandaan komt."
Het is ironie. Of toch niet, want dat weet je lang niet altijd bij Verhagen. Toen in 2003 bekend werd dat hij de Thermphos Cultuurprijs Vlissingen zou ontvangen, liet hij een ander geluid horen. ,,Ik vind het leuk dat het een Vlissingse prijs is, want die stad heeft nog altijd een plekje in mijn hart."
Tegenstrijdige geluiden, tegenstrijdige gevoelens. Hij is verbonden met Vlissingen, maar tegelijkertijd voelt hij zich al sinds de jaren zestig thuis in Amsterdam. Toch is hij regelmatig in Zeeland te zien. Zijn schilderijen exposeerde hij bijvoorbeeld bij Galerie Hannelore Meij- aard en recent nog, in juli van dit jaar, trad hij op tijdens het Onderstroom-festival in Vlissingen.
Eind jaren zestig speelde Verhagen ook een cruciale rol bij waarschijnlijk de meest legendarische groep uit de Zeeuwse popgeschiedenis: Dragonfly. Hij zag de voorloper van de band, Group 69 Sect, optreden en wilde deze hebben in zijn televisieprogramma Hoepla. ,,Ze kwamen uit Zeeland en ik dacht 'dat is misschien wel aardig om ze te promoten'." Verhagen bedacht de naam Dragonfly, regelde een aantal optredens en produceerde de single Celestial dreams. De bewuste Hoepla-aflevering werd overigens wel opgenomen, maar nooit uitgezonden.
In Verhagens poëzie neemt Vlissingen of Zeeland geen vooraanstaande plaats in. Het blijft af en toe bij een weinig expliciete verwijzing. Een van de uitzonderingen is de afdeling 'Het nieuwe Zeeland' uit de debuutbundel Rozen & Motoren (1963), die de dichter in Vlissingen heeft geschreven. Het gedicht 'Een onbemande dichter I' gaat bijvoorbeeld over de Zware Plaatwerkerij in Vlissingen: 'de fabriekshal, waar de afd. Staalbewerking/ concerteert.
Ook later duikt Zeeland af en toe in de poëzie op, zoals in Echoput & Luchtkasteel:
Verder wandelend over weidse wateren,
leg ik natuurlijk de link
met de uit de hand gelopen zeearmen
en andere verdronken plekken
van mijn geboorteland,
de eerste wateren die me
meedogenloos de oren wasten
en tot wasdom wekten, daar,
langs de waterkant
