De Slibreeks is de al langlopende Zeeuwse reeks literaire kleinoden, die de laatste jaren wordt uitgegeven door CBK Zeeland, het provinciale centrum voor beeldende kunsten, vormgeving en architectuur. Voor de invulling worden zowel bekende als minder bekende auteurs gevraagd. De teksten mogen nog niet eerder in Nederland zijn gepubliceerd. Gemiddeld verschijnen er vier à vijf boekjes per jaar, gedrukt in een oplage van 500 exemplaren.
Vorige maand kwam deel 125 uit: de gedichtenbundel Het krieken van sepia van Miek Zwamborn, schrijfster, beeldend kunstenaar en tevens sluiswachter in IJmuiden. Zij verbleef enkele maanden in deWillem3 in Vlissingen. Zij speurde vooral naar de taal van de oude zeevaart. In het boekje 'komen de verdronken woorden bovendrijven, staat een doornatte taal uit te lekken op de kade'.
Harmen Eijzenga, docent wijsbegeerte in Rijswijk, Utrecht en Delft, heeft deel 126 gemaakt. Wat je ziet dat ben je zelf is een, in een lichte toon geschreven, filosofisch essay waarin de auteur een pleidooi houdt voor de autonomie van de kunst.
De Slibreeks-uitgave wordt vanmiddag om 16.00 uur gepresenteerd in De Drukkerij in Middelburg. Eijzenga wordt er ook geïnterviewd over de gedachten die de basis vormen van het boekje.
Niet beschikbaar!

















