BIDDINGHUIZEN - Abominabel en niet van deze tijd. Dat vond Eric van Eerdenburg van het optreden van de Sex Pistols zaterdag.
Volgevreten sterren waren het, die een trucje opvoerden. De directeur van Lowlands wond er op Radio 1 geen doekjes om. Opvallende woorden. Gelet op de status van het voormalige punkicoon had hij dat van tevoren kunnen zien aankomen. Waarom dan zo'n act naar Biddinghuizen gehaald? Die prangende vraag drong zich echter niet alleen op bij de Sex Pistols.De zestiende jaargang van het ver van tevoren uitverkochte festival kende een keur aan overbodige namen. Met de Editors (derde keer op Lowlands in vier jaar) waren we echt wel klaar. En voor de zoveelste keer dEUS, Gogol Bordello, Dropkick Murphys, HIM en Nightwish voor de kiezen krijgen, was ook beslist te veel van het goede. Om van die over het paard getilde Anouk maar te zwijgen.
Overigens was het maar de vraag of de Sex Pistols zo slecht waren als Van Eerdenburg beweerde. De band speelde strakker en technisch beter dan in zijn hoogtijdagen. Bovendien wekten Johnny Rotten en co geenszins de indruk dat ze er zich makkelijk vanaf wilden maken. Integendeel, met een voor Lowlands ongebruikelijke speelduur van ruim anderhalf uur waren de Pistols bijna niet van het podium af te slaan. Nadat iedereen dacht dat met de toegift Anarchy in the UK het feest erop zat, keerden de Pistols nogmaals terug met een verbijsterende versie van de spacerocker Silver machine van Hawkwind. De helft van de Grolschtent was toen inmiddels al naar het Alphapodium vertrokken, waar het Britse danceduo Underworld optrad.
De 55.000 Lowlandgangers leken over het algemeen te kiezen voor de veiligheid van de grote namen. Amy MacDonald en The Kooks trokken vrijdag veel publiek, NERD deed dat zaterdag. Blaaskaak Pharrell Williams en rapper Shay zweepten de kolkende massa op met wat al te lange nazegcompetities en meezwaaioefeningen, maar dankzij de grandioze begeleidingsband kon NERD uitgroeien tot het hoogtepunt van de dag.
In de categorie computergestuurde wegwerppop scoorden Santogold, The Ting Tings en Mindless Self Indulgence hoge ogen. Zonder uitzondering waren ze goed voor amusante verkleedpartijen, maar de voorgeprogrammeerde en opzichtig meedraaiende laptops verraadden hoe fragiel hun muzikale fundament was.
Reikhalzend werd uitgekeken naar het optreden van Franz Ferdinand. Het Schotse viertal gebruikte het festival om nieuw materiaal te presenteren. Bepaald geen risicoloze onderneming. Duidelijk werd dat de band zoekende is naar een ander geluid. Meer elektronica en zo nu en dan een funky inslag gaven het kenmerkende jonge hondengeluid een nieuwe dimensie. Maar tussen de successen Do you want to en Take me out misten noviteiten als Bite hard en Ulysses nog richting.
Wie op zoek was naar de geheimen van de pop op het overwegend zonovergoten terrein, moest zijn best doen. Soms waren ze in de Indiatent te vinden, waar Iron and Wine en Yeasayer prachtsets speelden. Pech was er voor de Canadese formatie Black Mountain. Hun psychedelische stonerrock verwaaide compleet in de open, sfeerloze Charlietent. Foutje in de programmering.
Zo bleven memorabele momenten uiterst dun gezaaid. Op het vlekkeloos en gemoedelijk verlopen festival waren het toch echt de gezette Sex Pistols die de grootste opwinding genereerden. Dat zegt meer over deze Lowlandseditie dan over de band zelf.
Sorteer reacties
