Niet beschikbaar!
Dinsdag 23 oktober 2007 - DEN HAAG - Sommige problemen keren steeds terug, elk kabinet bijt zijn tanden erop stuk. En elk jaar praat de Tweede Kamer er uren over. Aan de vooravond van de begrotingsbehandeling, volgende week dinsdag, van het ministerie van Landbouw, Natuurbeheer en Voedselkwaliteit (LNV) een blik op de strijd om het dierenwelzijn.
"De veehouderij is een machtige lobby, die goed is vertegenwoordigd in de Tweede Kamer." Dat geeft volgens Frank Dales, directeur van de Dierenbescherming, precies aan waarom het maar niet lukt de dieren in de veehouderij een beter leven te bezorgen. "Neem de legbatterij voor kippen. Daar voeren we al dertig jaar actie tegen."En de resultaten zijn mager. De legbatterij wordt weliswaar in 2012 verboden in de Europese Unie, maar daar hebben de kippen weinig aan, vreest Dales. "Minister Verburg van Landbouw staat wel de verrijkte kooi toe, waarin kippen iets meer bewegingsvrijheid hebben. Dat is een minimale verbetering voor de dieren."
Dertig jaar vechten voor een klein beetje extra ruimte, het tekent de taaie strijd die er voor het dierenwelzijn gestreden moet worden. Tijdens de paarse kabinetten liep Nederland nog een beetje voorop in Europa, maar sinds Balkenende regeert, geldt de Europese wetgeving weer als norm.
Dales wijt het gebrek aan aandacht voor dierenwelzijn vooral aan de effectieve lobby van de veehouderij. "Het is een grote, economisch belangrijke sector. Ze zijn heel goed georganiseerd en hebben veel geld. Hun lobby heeft directe invloed op het ministerie van Landbouw en ze hebben hun mensen in de Tweede Kamer. Ook binnen het CDA, de partij van minister Verburg, hebben ze veel invloed." En die macht en invloed hebben de dierenvrienden niet, erkent Dales. "De weegschaal is niet in evenwicht. Daar hebben we een sterke minister voor nodig die zijn nek durft uit te steken."
En zo'n minister zit er weer niet, constateert Dales. "Wij spreken over het ministerie van Langzaam Naar Verbetering. De minister zegt alle belangen tegen elkaar af te wegen en dan te beslissen. Maar de balans slaat steeds door naar de belangen van de veehouderij."
En daarmee maakt de minister een ernstige fout, denkt Dales. "Dierenwelzijn is steeds meer een item in de maatschappij. De sector zal vroeg of laat door de knieën moeten."
Steeds meer boeren beseffen dat en nemen zelf initiatieven om het dierenwelzijn te verbeteren.
"Het gaat dan om vlees in het zogenaamde tussensegment, dat het gat opvult tussen het welzijnsvriendelijke maar dure biologische vlees en het gangbare vlees uit de bio-industrie", aldus Dales.
Dat soort initiatieven moet de minister veel meer steunen, vindt Dales. "Ze moet niet steeds op de nadelen van verandering wijzen, zoals hogere kosten", zegt hij, "maar juist op de kansen die er liggen."
Sorteer reacties
